Στη σύγχρονη εποχή οι ανθρώπινες σχέσεις διέπονται από τον ωφελιμισμό, τον αμοραλισμό και τον τυχοδιωκτισμό. Ίσως μοναδική σπίθα ελπίδας αποτελεί ο εθελοντισμός ο οποίος ορίζεται ως η ανιδιοτελής προσφορά με στόχο τη συνολική ευημερία της κοινωνίας. Συνήθως τον συναντάμε σε πρωτοβουλίες που έχουν σχέση με την κοινωνία μας, το περιβάλλον, τα ζώα, δηλαδή με οτιδήποτε αλληλεπιδρούμε.
Τον τελευταίο καιρό, λόγω της οικονομικής κρίσης και της αύξησης του κύματος των μεταναστών, ο εθελοντισμός έχει στραφεί περισσότερο σε πρωτοβουλίες που έχουν στο επίκεντρό τους τον άνθρωπο. Η συμμετοχή σε εθελοντικές πράξεις που αφορούν την κοινωνία των πολιτών, βοηθούν τον άνθρωπο να νιώθει μέλος της κοινότητας στην οποία ζει. Μέσω αυτών προσπαθεί είτε να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες ζωής σε συνανθρώπους του που το έχουν ανάγκη, είτε να δημιουργήσει ένα βιώσιμο περιβάλλον για όλους.
Ο άνθρωπος αποκομίζει πολλά προσωπικά οφέλη, όταν συμμετέχει σε εθελοντικά προγράμματα,όπως ότι:
Μέσω του εθελοντισμού και της προσφοράς καταξιώνεται η ίδια η ανθρώπινη ύπαρξη. Αυτό γιατί αναδεικνύεται η ουσιαστική πτυχή του ανθρώπου που είναι η ανθρωπιστική συνείδηση. Ο άνθρωπος



