"Ο βίος του Γαλιλαίου"

της Γιαννά Κατερίνας

    Στο μάθημα των Βασικών Αρχών των Κοινωνικών Επιστημών με την καθηγήτρια κυρία Καλαματιανού Φλώρα κάνουμε πολλές συζητήσεις για σπουδαίες προσωπικότητες και πάντα βρίσκουμε τρόπους να μάθουμε περισσότερα για αυτούς. Ένας από αυτούς ήταν ο Γαλιλαίος που η ζωή και το έργο του δεν αποτελούν αντικείμενο ενασχόλησης μόνο για τους θετικούς επιστήμονες αλλά και για τους θεωρητικούς. Με αφορμή λοιπόν το μάθημα "περί επιστήμης" πήγαμε (το τμήμα προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών) στην παράσταση "Ο βίος του Γαλιλαίου" στο Εθνικό Θέατρο αφού πρώτα μάθαμε για το έργο του από τον καθηγητή Φυσικής, κύριο Καλογέρακο Πέτρο. Τα λόγια για να περιγράψω αυτήν την παράσταση είναι λίγα. Εκτός του ότι το σενάριο που αφορούσε τους σημαντικότερους σταθμούς της ζωής του Γαλιλαίου ήταν εκπληκτικό και οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν εξίσου μαγευτικές. Με πρωταγωνιστή τον Χρήστο Στέργιογλου ταξιδέψαμε σε άλλες εποχές όπου η παπική κυριαρχία έστεκε εμπόδιο σε κάθε ανακάλυψη που θα μπορούσε να προκαλέσει το τέλος της. Το τέλος ήταν αμφιλεγόμενο, αφού ο καθένας θα μπορούσε να το ερμηνεύσει όπως θέλει, για πολλούς όμως όπως και για μένα ο Γαλιλαίος θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ήρωα και όχι απλά έναν υπερασπιστή των ανακαλύψεων του αλλά έναν υπερασπιστή της πραγματικής ελευθερίας.
 Ήταν μία παράσταση εκπληκτική που κανείς δεν πρέπει να χάσει! 

Ταυτότητα παράστασης:Μουσική σύνθεση: Χανς Άισλερ
Μετάφραση / Δραματουργική επεξεργασία: Κοραλία Σωτηριάδου                      
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος                           
Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Μουσική διασκευή /προσαρμογή: Νίκος Κυπουργός        
Απόδοση τραγουδιών: Παντελής Μπουκάλας
Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου                                       
Βίντεο: Παντελής Μάκκας                                     
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης                      
Μουσική διδασκαλία: Μελίνα Παιονίδου               
Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Τσαπάρα
Βοηθοί σκηνογράφου: Μυρτώ Λάμπρου, Σοφία Βάσο
Βοηθός ενδυματολόγου: Μαρία Μυλωνά

Παίζουν κατά σειρά εμφάνισης:Χρήστος Στέργιογλου (Γαλιλαίος)Σταύρος Σβήγκος (Αντρέας Σάρτι)Μαίρη Σαουσοπούλου (Κυρία Σάρτι)Δημήτρης Πασσάς (Λουντοβίκο, Πρώτος Αστρονόμος)Δημήτρης Δεγαΐτης (Έφορος, Χοντρός Πρέλατος, Βάννι, Φρουρός)Γιώργος Μακρής (Σαγρέδο, Ένας Δεύτερος Λόγιος, Κλάβιος, Γκαφόνε)Στράτος Χρήστου (Α’ Σύμβουλος, Μαθηματικός, Κάτισχνος Καλόγερος, Υποκείμενο,  Αμαξάς)Δημήτρης Αντωνίου (Β’ Σύμβουλος, Φιλόσοφος, Ένας Καλόγερος, Τραγουδιστής, Ανώτερος Αξιωματούχος, Χωρικός)Γιώργος Μπινιάρης (Γ’ Σύμβουλος, Καρδινάλιος Ιεροεξεταστής)Αμαλία Αρσένη (Βιργινία)Κώστας Γαλανάκης (Δόγης, Αυλάρχης, Υπέργηρος Καρδινάλιος)Βασίλης Μαγουλιώτης (Κόσμο των Μεδίκων, Δεύτερος Καλόγερος, Δεύτερος Γραμματέας, Αγόρι)Ελίτα Κουνάδη (Κυρία της Τιμής, Β’ Γυναίκα, Τραγουδίστρια)Βάσια Χρήστου (Κυρία της Τιμής, Α’ Γυναίκα, Κορίτσι)Θοδωρής Σκυφτούλης (Φεντερτσόνι, Ένας Καλόγερος, Πρώτος Γραμματέας)Γιάννης Κλίνης (Ένας λόγιος, Καρδινάλιος Μπελλαρμίν, Γραμματέας)Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος (Δεύτερος Αστρονόμος, Καρδινάλιος Μπαρμπερίνι, μετέπειτα Πάπας Ουρβανός Η’)Παντελής Δεντάκης (Νεαρός Καλόγερος) 

Παίζουν οι μουσικοί: Όσβαλντ Αμιράλης (κόντρα μπάσο), Κώστας Ιωαννίδης (κλαρινέτο), Βασίλης Παναγιωτόπουλος (πιάνο, τρομπόνι)

Αγάπη και αγωνιστικό φρόνημα: δύο τρόποι αντιμετώπισης των προβλημάτων της εποχής μας

Οι απόψεις συμμαθητών μας

.. Έχει χαθεί ο ανθρωπισμός, ο σεβασμός και η έμπρακτη αγάπη προς τους συνανθρώπους μας. Η διάθεση και η προσφορά αποτελούν παρελθόν και οι άνθρωποι έχουν αλλάξει τόσο που ασχολούνται μόνο με το ατομικό τους συμφέρον και αδιαφορούν για το σύνολο.

Αλεξανδρή Μαρία

Έτσι ο άνθρωπος πρέπει να κάνει υπερπροσπάθειες για να βγει από την παγίδα που έχει πέσει, να ξαναγίνει  άνθρωπος και να αποκτήσει ξανά τα δικά του, αυτά που του αρμόζουν, χαρακτηριστικά. Ο άνθρωπος σήμερα διακατέχεται από άγχος και πολλά προβλήματα αλλά αν έχει αγάπη για τους συνανθρώπους του, ίσως κάποια από τα προβλήματά του λυθούν, αφού όλα μέσα στην κοινωνία συνδέονται. Η ανθρωπιά, όμως, δεν είναι όργανο αυτοπροβολής και επιτυχίας, δεν είναι επάγγελμα, είναι απάρνηση. Πρέπει, λοιπόν, πολλά να απαρνηθεί κανείς  για να κερδίσει τα ουσιαστικότερα. Η αγάπη καταστρέφει τους νόμους της αριθμητικής και όταν την διαιρείς, πολλαπλασιάζεται. Αυτό πρέπει να γίνει στις κοινωνίες μας...

Κοκονού Μαρία

Αν κάτι έχει σημασία και ιδιαίτερη αξία στην σημερινή εποχή της εγωπάθειας και του ατομοκεντρισμού είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Σε μία εποχή που το χρήμα έχει ανακηρυχθεί σε ύψιστη σχεδόν αξία, η έννοια της ανθρωπιάς έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα. Υπάρχουν όμως οι πυλώνες που κρατούν στο ύψος της την έννοια του ανθρωπισμού και κινητοποιούν  τους ανθρώπους σε συλλογικό επίπεδο, τους βοηθούν δηλαδή να συνειδητοποιήσουν, ότι αποτελούν μέλη μίας ευρύτερης κοινότητας, στην οποία ξέρουν καλά, ότι για να έχουν ένα ελπιδοφόρο αύριο,  οφείλουν να βαδίζουν όλοι μαζί. Πράγματι, εάν θέλουμε να μιλούμε για πολιτισμό που προάγει την πνευματική καλλιέργεια και όχι για τον πολιτισμό μίας ευδαιμονιστικής κοινωνίας που τα πάντα εξαρτώνται από το χρήμα και την κατανάλωση, τότε οφείλουμε  να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες από κοινού, να δίνουμε χέρι βοηθείας στους αναξιοπαθούντες και στις μειονότητες.  Ένας από αυτούς  τους πυλώνες που ενώνει τους ανθρώπους μεταξύ τους είναι ο αγώνας για την διασφάλιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών τους.

Κότσαλη Μαριάννα

Υπάρχω, άρα δικαιούμαι !

της Έλλης Κλουκίνα   

     Καθ'όλη τη διάρκεια του ιστορικού γίγνεσθαι πολλοί ανθρωπιστές κατέβαλαν άοκνες προσπάθειες για την προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Τα τελευταία στοιχειοθετούν το σύνολο των αγαθών και των ελευθεριών, που προσιδιάζουν σε οποιαδήποτε ανθρώπινη οντότητα ανεξαρτήτως φυλετικών, πολιτιστικών και οικονομικών διαφορών. Στις απαρχές της τρίτης χιλιετίας στις περισσότερες από τις χώρες του δυτικού κόσμου έχουν καταχωρηθεί τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στον πρακτικό βίο όμως πολλές φορές καταστρατηγούνται. Εξ αφορμής, λοιπόν, της κλιμάκωσης των εν λόγω καταπατήσεων όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως καθίσταται επιτακτική η ανάγκη μίας ενδελεχούς διερεύνησης των αιτίων του φαινομένου αλλά και των τρόπων με τους οποίους αυτό παρουσιάζεται.

     Κατ'αρχάς, η ακούσια αποχή από την εργασία συνιστά αναμφίβολα μία σοβαρότατη έκφανση του φαινομένου της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δυνάμει προσφάτων ερευνητικών πορισμάτων, το ποσοστιαίο μέγεθος των ανθρώπων, που αποκλείονται από την εργασία είναι άκρως ανησυχητικό, άνευ προθέσεως κινδυνολογίας. Οι άνεργοι αδυνατούν να μετουσιώσουν το όποιο απόθεμα της ενεργητικότητας, της δημιουργικότητας ή πρωτοτυπίας που διαθέτουν σε ένα άρτιο επαγγελματικό έργο που θα τονώσει την παραγωγική διαδικασία, επιτρέποντας τους τη βίωση του αισθήματος της κοινωνικής προσφοράς. Παράλληλα χρήσιμο είναι να επισημανθεί, ότι δεδομένης της οικονομικής καθίζησης, που μαστίζει στην Ελλάδα, οι άνεργοι αδυνατούν πολλές φορές να διασφαλίσουν ακόμη και τα προς το ζην.

     Παράλληλα η τρέχουσα λειτουργία των "Μέσων Mαζικού Eτεροκαθορισμού" επιβουλεύεται εν πολλοίς το δικαίωμα του ανθρώπου στην ελεύθερη συγκρότηση γνώμης. Σε αυτό αποφασιστικό ρόλο  διαδραματίζει το γεγονός, ότι μία πλειάδα τηλεοπτικών δημοσιογραφικών κύκλων  δρουν ως ενεργούμενα  φαύλων οικονομικο-πολιτικών συμφερόντων ή παραγόντων εξυπηρετώντας την ανελέητη και αθέμιτα πολλές φορές προωθούμενη από αυτούς προπαγάνδα. Η κοινωνική, πολιτική, και οικονομική πραγματικότητα, έτσι, αλλοιώνεται και διαστρεβλώνεται, η αλήθεια συσκοτίζεται, ενώ το τηλεοπτικό κοινό στρέφεται σε μία τυποποιημένη μορφή σκέψης, ιδεολογίας και κοσμοθεωρίας. Ως εκ τούτου η λογική υπόσταση του ανθρώπου υπονομεύεται, το κριτικό υπόβαθρο αδρανοποιείται, ενώ η σκέψη περιχαρακώνεται στην ανάλυση επουσιωδών θεμάτων.

     Ωστόσο δεν θα έπρεπε να λησμονηθεί και το εκκολαπτόμενο φίδι της ρατσιστικής φρενίτιδας που δηλητηριάζει τις ανθρώπινες ψυχές. Αθρόα μεταναστευτικά και προσφυγικά κυρίως ρεύματα, που εισρέουν στην Ελλάδα θηρεύοντας μία αρτιότερη ποιότητα ζωής ή απλά ζητώντας να διασφαλίσουν την επιβίωση τους, υφίστανται την απαξιωτική συμπεριφορά,  είτε τη λεκτική είτε τη σωματική βία. Η θρησκευτική ταυτότητα, η φυλετική καταγωγή και η εθνική προέλευση αυτών των ανθρώπων απαξιώνονται πολλές φορές δε ενοχοποιούνται αδίκως και έτσι στιγματιζόμενοι και περιθωριοποιούμενοι, εξωθούνται πολλές φορές σε ακραίες ενέργειες τόσο για τους ίδιους όσο και για τους άλλους.

     Επιλογικά, σε ένα κόσμο που διέπεται από τη ραγδαία ανάπτυξη των επιστημών και δη των ανθρωπιστικών, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί ένα ξένο σώμα, το οποίο πρέπει άμεσα να αποδοκιμασθεί από την κοινή γνώμη και να εξοστρακιστεί από τη δημόσια ζωή.

      Ο πραγματικός πολιτισμός επιτάσσει την μετατροπή της λακωνικής και συνάμα περιεκτικής ρήσης του Αντιφώντα "φύσῃ πάντα πάντες ὁμοίως πεφύκαμεν" σε καθημερινό βίωμα.

ΠΡΩΤΕΣ ΣΤΗ Δ' ΑΘΗΝΑΣ

Της Φωτεινής Παρασκευοπούλου 

H ομάδα βολλευ κοριτσιών του σχολείου μας, κατέκτησε επιτυχώς την πρώτη θέση του σχολικού πρωταθλήματος 2015-2016 στην περιφέρεια Δ' Αθήνας. Έτσι, αναμένεται να αγωνιστεί εναντίον ομάδων άλλων αντίστοιχων περιφερειών. 

Οι παίκτριες της ομάδας οι οποίες μας έκαναν περήφανους είναι οι εξής:

• Ελένη Καραμπάγια
• Στεφανία Παπαχατζή
• Κωνσταντίνα Γιατρά
• Ιωάννα Παλαδά
• Κωνσταντίνα Ζουμπούκου
• Νίκη Μουργή
• Νάσια Τσακίρη
• Αναστασία Σιώζιου
• Αδαμαντία Νικολάου
• Γρηγορία Λουράντου
• Έλενα Γάκη
• Ήλια Κατσουλιέρη

Αναλυτικότερα,τα κορίτσια μας κατάφεραν να κερδίσουν 6 αγώνες χωρίς καμία απολύτως απώλεια σετ. Συγκεκριμένα, οι αντίπαλες σχολικές ομάδες ήταν των παρακάτω σχολείων: 2ο Λύκειο Αγ. Δημητρίου, Λεόντειο Λύκειο Νέας Σμύρνης, 6ο Λύκειο Νέας Σμύρνης, 3ο Λύκειο Γλυφάδας, 3ο Λύκειο Αγ. Δημητρίου και τέλος, Ευαγγελική Σχολή.

Η ενωμένη και δυναμική ομάδα μας, αγωνιζόμενη με ζήλο και πάθος για το άθλημα, υπόσχεται μια ανοδική πορεία η οποία προυποθέτει σαφώς σκληρή δουλειά και συνεργασία, χαρακτηριστικά γνωρίσματά της. Αξίζει να σημειωθεί ότι καταλυτικό ρόλο έπαιξε η γυμνάστρια του σχολείου μας, κυρία Φώκου Παγώνα, η οποία με τις συμβουλές της και τη στήριξή της συνέβαλε καθοριστικά στις επιτυχίες της ομάδας. Σύμφωνα με την ίδια, τόσο η ομαδικότητα όσο και η ανυποχώρητη αποφασιστικότητα των κοριτσιών τους προσέφερε το αποτέλεσμα.

Επίσης, η ομάδα αλλά και όλο το σχολείο στηρίζει θερμά την αρχηγό της ομάδας, Ελένη Καραμπάγια, η οποία δυστυχώς τραυματίστηκε σε αγώνα με την ομάδα της. Πλέον, τα κορίτσια θα συνεχίσουν να αγωνίζονται δίνοντας ατομικά και συλλογικά τον καλύτερό τους εαυτό για χάρη της Ελένης.

Τέλος, τόσο η γυμνάστρια όσο και όλη η ομάδα τονίζουν ότι σημασία δεν έχει ο προορισμός, αλλά το ταξίδι..! 

Μαθητές και καθηγητές εύχονται ολόψυχα καλή επιτυχία στα κορίτσια μας !!!

Ο Ανθρωπισμός σε κρίση.

     Αποτελεί κοινή παραδοχή ότι στις μέρες μας τα σύγχρονα προηγμένα κράτη συμπεριλαμβανομένου και του ελληνικού κράτους δεν παύουν να διακηρύττουν διαπρύσια  τον σεβασμό τους στα ανθρώπινα δικαιώματα. Φαίνεται, όμως, ότι πρόκειται για υποκριτικές διακηρύξεις, τη στιγμή που η πραγματικότητα έχει αναδείξει την αντιπαράθεση ανάμεσα στην νομοθετική κατοχύρωση των δικαιωμάτων του πολίτη και στα φαινόμενα συγκαλυμμένης παραβίασης που εξακολουθούν να λαμβάνουν χώρα στον ελληνικό χώρο και όχι μόνο. Με αφορμή τον οικονομικό μαρασμό από τον οποίο μαστίζεται η Ελλάδα, κρίνεται σκόπιμο να καταδειχθούν φαινόμενα παραβίασης, που δείχνουν να στιγματίζουν την ιστορία της ανθρωπότητας

     Φαινόμενα παραβίασης και ασυδοσίας  παρατηρούνται κατά κύριο λόγο άδηλα στον χώρο της πολιτικής. Σε περιόδους σαν και αυτές, δηλαδή περιόδους κοινωνικής αρρυθμίας και ιδεολογικής σύγχυσης, δεν είναι λίγες οι φορές, που πολιτικές προσωπικότητες με έντονες προσωπικές φιλοδοξίες, παρεμβαίνουν στον μη πολιτικοποιημένο λαό και εκμεταλλευόμενοι τον εφησυχασμό του, τον παραπλανούν. Επίσης το καθεστώς της ευνοιοκρατίας, στο οποίο θριαμβεύει η ρουσφετολογική επιδίωξη και απονομή δημοσίων θέσεων,υπονομεύει τα δικαιώματα της ισονομίας, ισοπολιτείας, δικαιοσύνης  ακόμα και της αξιοπρέπειας..

     Επίσης και τα Μ.Μ.Ε. έχουν ένα σοβαρό μερίδιο στην παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η δημαγωγική  κινδυνολογία, παράλληλα με την εσκεμμένη παραπληροφόρηση αλλά και την μαζική υποκουλτούρα την οποία προωθούν, καταστρατηγούν το δικαίωμα της ελεύθερης διαμόρφωσης σκέψης και έκφρασης.

     Σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, όπως αυτή που διανύουμε σήμερα,  η ήδη υπάρχουσα δυσανεξία του κόσμου λόγω και της διογκούμενης μετανάστευσης και λαθρομετανάστευσης, υποθάλπει την ξενοφοβία, η οποία μπορεί να οδηγήσει με την σειρά της στην κοινωνική περιχαράκωση κάθε είδους μειονοτήτων. Και φανερά πλέον η αναβίωση του φανατισμού, του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, ακόμα και του σοβινιστικού παροξυσμού υπονομεύει φυσικά, απαραβίαστα δικαιώματα, όπως είναι αυτό της ανεξιθρησκείας, του σεβασμού της ετερότητας, αλλά και αξιών, όπως είναι η αλληλεγγύη, ο ουμανισμός , η οικουμενικότητα. Επιπροσθέτως, η πολιτική ανωριμότητα και η ηθική αναλγησία από την οποία εμφορείται ο άνθρωπος, τόσο λόγω του υλιστικού χαρακτήρα που έχουν λάβει οι προτεραιότητες του όσο και λόγω του ωφελιμιστικού πνεύματος που δείχνει την ελαστική του πλέον συνείδηση, δημιουργεί ένα καλό κλίμα για την αναζωπύρωση ρατσιστικών προκαταλήψεων και στερεοτυπικών αντιλήψεων.

     Με αυτόν τον τρόπο, την στιγμή που καταπατούνται θεμελιωμένα και αυτονόητα πλέον δικαιώματα, φαίνεται  ωσάν να ακυρώνονται ή να είναι μάταιες οι αιματηρές διεκδικήσεις των εργαζομένων, οι οποίες στιγμάτισαν την πορεία της ανθρωπότητας, Ενδεικτικές περιπτώσεις αποτελούν η υπερεργασία, η μοιρολατρική αποδοχή της ανασφάλιστης εργασίας αλλά και των λεόντειων εργασιακών μέτρων που την συνοδεύουν, καθώς και η άνιση ανταμοιβή για τις επιπλέον ώρες που μερικές φορές χρειάζεται να καταβληθούν. Τέλος οι απολύσεις εργαζομένων από εργοδότες στον όνομα της κρίσης, κλονίζει την ψυχική ισορροπία των ανθρώπων δηλητηριάζοντας τις σχέσεις ανάμεσά τους, γεγονός που παραβιάζει κατάφωρα το δικαίωμα στην ανθρώπινη υγεία, στην ποιότητα ζωής και στην αξιοπρέπεια.

     Φαίνεται λοιπόν ότι, η σημερινή δυσοίωνη πραγματικότητα, δεν υστερεί σε αδικία από άλλες εποχές που σημάδεψαν ανεξίτηλα την ελληνική ιστορία. Εξίσου φανερό, επίσης, γίνεται, ότι όσο πιο αμοραλιστής γίνεται ο άνθρωπος τόσο πρυτανεύει η διαφθορά και η εξαθλίωση. Σε μία ηφαιστειακή-λόγω των προβλημάτων της- Ελλάδα που πλήττεται από την οικονομική, πολιτική, κοινωνική δυσπραγία, η άρθρωση μίας πιο αξιοκρατικής και ανθρωπινότερης  κοινωνίας φαντάζει ουτοπική. Ωστόσο, ο αγώνας για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων παραβίασης όσο επίπονος και αν είναι, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παραμεληθεί, αφού στην πραγμάτωση ή ακόμη περισσότερο στην επιτυχία του ίσως να εδράζεται η υπονόμευση του Μιθριδατισμού και η εξάλειψη του απανθρωπισμού  που φαίνεται να έχει γίνει κυρίαρχη κουλτούρα στις μέρες μας.

Άρτεμις Θανοπούλου