Αποφάσισα να γράψω λίγα λόγια, με αφορμή την επίσκεψη που πραγματοποίησε το σχολείο μου στην έκθεση ζωγραφικής
Van Gogh Alive, την οποία και συστήνω ανεπιφύλακτα ως μια χριστουγεννιάτικη επίσκεψη. Ποιος ήταν ο Βαν Γκογκ;
Προφανώς, καθώς η έκθεση ήταν ζωγραφικής, ήταν ζωγράφος, Ολλανδός στην καταγωγή. Πιθανώς οι περισσότεροι να μην τον έχετε καν ακουστά. Δεν θα πω ψέματα, ούτε εγώ τον είχα μέχρι να πληροφορηθώ για αυτή την έκθεση, η οποία μου κίνησε το ενδιαφέρον να πατήσω στο google το όνομα του και να ψάξω πληροφορίες για την ζωή και τον έργο του.
Ο Βαν Γκογκ επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το κίνημα της μοντέρνας τέχνης καθώς και την αφηρημένη τέχνη. Ήταν καλλιτέχνης με αρκετά δύσκολη και ταραγμένη ζωή. Από νεαρή ηλικία διαγνώστηκε με βαριά μορφή κατάθλιψης. Πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του κάνοντας διάφορα επαγγέλματα χωρίς καμία επιτυχία μέχρι τη στιγμή που ανακάλυψε την κλίση του στη ζωγραφική. Η τέχνη του κατά την γνώμη μου, είναι ιδιαίτερη καθώς μέσα από αυτήν αναζητούσε την παρηγοριά για μια αγάπη από έναν κόσμο που συνεχώς τον απέρριπτε, πράγμα που μου έκανε ιδιαίτερα εντύπωση. Ζωγραφίζοντας αυτός ο άνθρωπος, δημιουργούσε έναν δικό του κόσμο που ήταν γεμάτος συναισθήματα και χρώματα. Ήταν ένας άνθρωπος ευαίσθητος, που ήθελε απεγνωσμένα να δημιουργήσει, αναζητούσε επίσης και την αναγνώριση από τους γύρω του, δυστυχώς όμως, αναγνωρίστηκε μετά το θάνατο του.
Η έκθεση; Ήταν απλά φανταστική! Δεν ήταν μια συνηθισμένη και απλή έκθεση. Ήταν ζωντανή. Στις τεράστιες οθόνες εμφανίζονταν τα έργα του καλλιτέχνη τα οποία εναλλάσσονταν με πληροφορίες για την ζωή και κάποια στιχάκια, είτε σκέψεις του, είτε αποσπάσματα από γράμματα που έστελνε. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τους ψηφιακούς ήχους με έκαναν να βυθιστώ σε σκέψεις. Για μια στιγμή εγκλωβιστηκα στο περιβάλλον που επηρέασε τον ζωγράφο να δημιουργήσει. Αντιλήφθηκα τον εσωτερικό κόσμο του ζωγράφου, την ψυχική του κατάσταση, τις σκέψεις του, ακόμα και τη θυελλώδη ζωή του. Ήταν τρομερό!
Φαινόταν ξεκάθαρα πως η ψυχική κατάσταση του καλλιτέχνη επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την τέχνη του, στους πίνακες αποτύπωνε το σκοτάδι της ψυχής του και την βαθιά του μελαγχολία με τα πιο ζωντανά χρώματα. Παρόλο τον ασταθή του ψυχισμό, άφησε ένα μοναδικό έργο πίσω του που πραγματικά αξίζει να γίνει γνωστό και στους ανθρώπους που πρώτη φορά ακούνε γι'αυτόν.
Δυστυχώς, δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την πραγματικότητα της ζωής του, ούτε να αντέξει το βάρος της ψυχής του, πάσχοντας από χρόνια κατάθλιψη, έβαλε τέλος στη ζωή του, αυτοκτονώντας.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως η τέχνη του Βαν Γκογκ, περισσότερο εκφράζει παρά απεικονίζει. Κατά την γνώμη μου, αποτελεί ανησυχία αντί για παρηγοριά. Δεν αντιγράφει τα ορατά, αλλά προσπαθεί να κάνει εμάς να δούμε τα πράγματα πιο καθαρά μέσα από τους πίνακές του. Μας καθοδηγεί με κάποιο τρόπο ώστε να κατανοούμε καλύτερα αυτά που και πριν κοιτάζαμε αλλά δεν βλέπαμε!
".. δεν μπορώ να κάνω τίποτα αν οι πίνακές μου δεν πουλιούνται. Θα έρθει όμως μια μέρα που όλοι θα καταλάβουν πως αξίζουνε περισσότερο από την αξία του χρώματος που βάζω, αλλά και από την ίδια μου τη ζωή."
Είχε πει.. και κοιτάξτε που ήρθε εκείνη η μέρα!!
Ταμαζάτου Σελήνα
